Historia zamku

Do odbudowy zamku przystąpiono w usystematyzowany sposób. Przez pierwsze trzy lata usuwano gruz, stabilizowano ściany zamku, dano nowy dach i rynny oraz postawiono nowe kominy, gdyż oryginalne były kompletnie zniszczone przez "poszukiwaczy skarbów" po drugiej wojnie światowej.

Usunięto tez dziesiątki wagonów ziemi i gruzu z piwnic oraz nawieziono piasku. Po wstępnym osuszeniu murów położono wysoce kosztowne tynki Schomburga, które teraz chronią tynki powierzchniowe i farby od soli niesionej przez wodę w murach zamkowych.

W szóstym roku prac przystąpiono do prac artystycznych na większą skalę. Rozpoczęto układanie szeregu skomplikowanych sztukaterii w salach, komnatach i pokojach. Wykonano także wiele malowideł ściennych, głównie o tematyce mitologicznej.

Na sufitach umieszczono kopie obrazów słynnych mistrzów Renesansu i Baroku. Niektóre z sal i pokoi są obecnie na etapie wykończenia, jak na przykład renesansowa klatka schodowa oraz Komnata Prezydencka.

Obiekty, które są udostępnione do zwiedzania pokazują nie tylko piękno architektury, lecz również mistrzostwo sztukatorskie z wczesnego okresu XVII wieku, które zostało odtworzone przez okres kilku lat. Wiele dalszych sal ma już prawie wyschnięte ściany i wkrótce będzie można przystąpić do szerszego zakresu prac wykończeniowych.